บทที่84 ผมอยากได้เธอ

สุดท้าย เตชิตมองเห็นบนโซฟามีตัวเล็กๆกำลังขดตัวเป็นชิ้นเล็กๆ

เขาเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินไปเบาๆ แสงพระจันทร์ข้ามหน้าต่างแล้วพอดีสาดบนในหน้าของเธอ ท่าทางไม่สวย ยอยได้ไม่สบาย โทรศัพท์ถือไว้ในมืองอย่างแน่น ไม่ได้ล็อกหน้าจอยังสว่างอยู่

เตชิตเอามือถือออกจากมือของ

บทที่85 อย่าไปไหน อยู่ข้างๆผม

นัชชาถูกเตชิตทิ้งบนเตียง ร่างกายของเธอกำยำขึ้นไปสองครั้งจึงจะเสถียรลง เธอยังไม่ทันที่จะลุกขึ้นก็ถูกกดใต้ตังของเขาอย่างแน่นๆ เขาจูบขึ้นอย่างแรง ปล่อยตัวไปหมดไม่เกรงใจเธออย่างทำอะไรก็ทำอย่างนั้น

นัชชาถูกจูบจนเมาหัวหายใจยาก พอเธอตั้งสติขึ้นมา เสื้อผาท

บทที่86 คำว่าส่งตังไปให้เอง

บ่ายสองโมง นัชชานั่งตามรถไปส่งเตชิตที่สนามบิน คนที่ไปพร้อมยังมีปรัณ ไม่รู้ว่าเขาเพื่อจะได้เจอนัชชา บทที่เขาทำเรื่องเช็คอินเสร็จแล้วยังรออยู่มี่ห้องโถงสนามบิน

ทั้งสามคนได้เจอกัน นัชชาสวมเสื่อขนสัตย์สีขาวยาวยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้าสดใสไม่ได้แต่งหน้ามาด้วย เหมื