บทที่ 784

บทที่784 แม้ว่าจะตายก็ต้องตายไปด้วยกัน

ตอนนั้นเองทุกสายตาจับจ้องไปที่เธอ ดราณีได้แต่งงๆ แค่รู้ว่าสายตาทุกคู่ส่งสายตาอย่างดีใจมาให้เธอ มันทำให้ใจเธอเต้นแรง

นัชชางอตัวลงกระซิบที่หูของหนุ่มน้อย “รีบไปเรียกอาชนัยกลับมาแล้วบอกด้วยว่าอาดราณีฟื้นแล้ว”

“ได้ครับ!”

เด็กน้อยวิ่ง

บทที่ 785

บทที่785 บทสรุป（ตอนจบ）

าห์ที่สองของการพักฟื้นที่โรงพยาบาลร่างกายของดราณีค่อยๆดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ชนัยจัดการเรื่องต่างๆเพื่อเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาล แม้ว่าที่โรงพยาบาลจะมีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันเพียงใด แต่ก็เทียบกับที่บ้านไม่ได้แม้แต่น้อย

ก่อนกลับปรัณยังย้ำแล้วย้ำอีกว่า ต้องพ