บทที่748ให้คุณได้รับรู้ความรู้สึกกระตือรือร้นของผม

นัชชาพยักหน้าไปยิ้มไป“อย่าคิดเยอะเวลาก็ไม่ใช่หัวค่ำแล้วกลับไปพักได้แล้วค่ะ”

ป้ารินถึงได้ยืนขึ้นเดินออกจากห้องหนังสือไป

นัชชามองหลังของคนอายุเดินลับตาไปที่ประตูเธอถ่ายหันกลับมาอย่างไม่คิดอะไรได้แต่มองคนที่เก็บพะงำไม่พูดอะไรสักอย่างตั้

บทที่749ความหมายของการอาบน้ำ

หลังจากชีวภาและชนุดมเดินเข้าบ้านตอนถอดรองเท้จะไว้ที่ชั้นวางตัวคนก็ถูกกักกุมที่ชั้นวางโรงเท้าและประหน้า

เธอเงยหน้ามองผู้ชายที่ใช้สายตาที่กองไฟน้อยๆกำลังก่อตัวอยู่อย่างเงียบๆเธอใช้อารมณ์ปกติ”อะไรหรอ?”

อะไรหรืองั้นหรอ?

ชนุดมยกปากขึ้นถามอย่างยิ้มเบาๆ“เม

บทที่750ตั้งใจหลบเธอ

คืนนั้นเขาตั้งใจรอจนหลังเที่ยงคืนถึงได้กลับเข้าห้องนอนแม้ว่าจะอาบน้ำเย็นเสร็จแล้วแต่การเผชิญหน้ากับเธอเขาไม่สามารถควบคุมมันได้กลัวว่าจะหุนหันพลันแล่นไปอีกครั้งเลยกันไว้ดีกว่าแก้

ประตูห้องนอนเปิดออกในห้องนอนมีเพียงโคมไฟติดผนังห้องที่มีแสงสีเหลืองอ่อนส่องสว่างตรงกลางเตีย