บทที่ 702 ปากบอกไม่ชอบแต่การกระทำตรงข้าม

เจ็ดโมงยี่สิบนาที ดราณีลงจากตึกมาแล้วขึ้นรถแลนด์โรเวอร์คันดำที่จอดอยู่ข้างถนน

เธอรัดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็หันศีรษะไปทักทายผู้ชายข้างๆอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ คุณหมอปรัณ”

“สวัสดีครับ” ปรัณมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับรถ ใบหน้าขาวเน

บทที่ 703 แสดงให้เธอดู

ชนัยก้มลงไปมองมือเล็กที่จับหลังมือตนอยู่ เธอใช้แรงนิดหน่อย แต่ถ้าเขาอยากจะผลักออก เขาก็ใช้แรงเพียงน้อยนิดเท่านั้น

แต่ชนัยไม่ขยับ ขมวดคิ้วมองไปทางเธออย่างจำนน “ปล่อย”

“ไม่” ดราณีไม่เคยเผชิญหน้ากับการต่อต้านของเขาแบบนี้ นึกถึงคำพูดของปรัณ เธอจึงไม่ยอมถอย “ฉันรู้ว

บทที่ 704 ทรมาณทั้งคู่

นึกว่าตัวเองยั่วโมโหเจ้านายที่อารมณ์ไม่ดีคนนี้ ขณะที่เธอกำลังคิดจะถอยออกห่าง จู่ๆคางเธอก็ถูกเชยขึ้นอย่างรุนแรง สองนิ้วที่บีบเธออยู่เหมือนกับเหล็ก บีบเจ็บจนเธอน้ำตาไหล

แต่ความเจ็บไม่ได้ทำให้เธอสนใจ สิ่งที่ทำให้เธอสนใจก็คือ ชนัย......จูบตนอย่างไม่คาดคิด?!

รู้ไหมว