บทที่700 ความรู้สึกไม่ใช่ธุรกรรม

พลาดไปแล้ว

ดราณีหัวใจหดหู่หัวห้อย สายตาตกลงที่สองเท้า ไอน้ำเอ่อขึ้นที่สองตา รู้สึกผิด กังวล รู้สึกไร้แรงพลังใดๆ ทั้งหมดทั้งมวลรวบรวมอยู่ในสองตา กลายเป็นหยดน้ำใสๆ

เห็นชัดๆว่าเธอไม่ได้มีความคิดเช่นนั้น ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำเรื่องนี้เป็นธุรกิจ เธอรู้สึกขอบ

บทที่ 701 ผู้ชายที่กำลังมีความรัก

นัชชาอึ้งไปสักพัก กว่าจะคิดได้ว่า ‘คุณดราณี’ จากปากเขาหมายถึงใคร ก่อนแต่งงานกันเธอเคยเจอดราณี ตอนนั้นกลัวว่าเธอจะพาชนัยที่ดื่มหนักกลับบ้าน เธอกลัวว่าจะเกิดอะไรเลยโทรศัพท์ไปหา

“ฉันมีค่ะ เอาให้พี่ตอนนี้เลย?”

“ครับ ขอบคุณครับ”

“ไม่เป็นไร” พูดจบ เธ

บทที่ 702 ปากบอกไม่ชอบแต่การกระทำตรงข้าม

เจ็ดโมงยี่สิบนาที ดราณีลงจากตึกมาแล้วขึ้นรถแลนด์โรเวอร์คันดำที่จอดอยู่ข้างถนน

เธอรัดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็หันศีรษะไปทักทายผู้ชายข้างๆอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ คุณหมอปรัณ”

“สวัสดีครับ” ปรัณมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับรถ ใบหน้าขาวเน