ตอน 7
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 7
ทำกับข้าวเป็นไหม
“ตอนนั้นพ่อของเขาทำงานอยู่ในพรรคการเมือง บริษัทของพ่อฉันก็ต้องการที่จะพูดคุยกับพ่อของเขา และนัชชาก็ชอบผมพอดี ตอนนั้นเธอหน้าตาก็โอเค นิสัยอ่อนโยน ที่บ้านผมก้กำลังเร่งให้ผมแต่งงานอยู่ ผมเลยแต่งงานกับเขาไง” ดวิษพูดถึงเรื่องนี้โดยไม่รู้สึกอะไร เขาดูพูดได้เป็นธรรมชาติมา
ตอน 8
บทที่ 8
ความอ่อนโยนที่ต่างกัน
นัชชาตื่นตระหนก เธออยากหันตัวกลับไปแต่ไม่ทันแล้ว คนนั้นเอื้อมมือจากข้างหลังไปจับหน้าอกที่นุ่มนวของเธอ “อ๊ะ ! คุณ .. คุณไม่กินข้าวหรอ ? ”
“กินของหวานก่อน ”
พูดเสร็จเตชิตก็จูบไปที่ต้นคอของเธอ ริมฝีปากบางเฉียบเย็นๆลงไปเรื่อยๆ มือใหญ่ของเขาถอด
ตอน 9
บทที่ 9
หึงหวงครอบครอง
นัชชาอยากจะหุบปาก แต่เมื่อฟันแตะไปถึงนิ้วของเขา เธอก็ตกใจและอ้าปากใหม่อีกครั้ง ดวงตาโตๆใสๆของเธอค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม สภาพที่เกือบจะร้องไห้ทำให้เตชิตหวั่นไหวไปกว่าเดิม
ในที่สุด เขาก็เล่นจนพอใจแล้วจึงถอนนิ้วออก
บนโต๊ะมีผ้าขนหนูที่เปียกวางอยู่ เ