บทที่698 ต้องการด่วน

เสนานียังไม่เห็นทยุติออกมา เธอก็ยังไม่วางใจที่จะออกไป “หมอฉันสบายดี ฉันจะรอให้ตาแก่ออกมาก่อนแล้วฉันถึงค่อยไป”

หมอไม่เห็นด้วยกับบที่เธอทำเช่นนี้ “อารมณ์ของคุณตอนนี้ ไม่ต้องรอให้ผู้ป่วยฟื้นขึ้นมาคุณก็อาจจะเป็นลมไปได้”

เมื่อพูดแล้ว เขาก็มองไปที่ดราณีทางด้านข้าง “ลูก

บทที่699 รางวัลของเธอ

ไม่ มันเป็นความเมตตามากกว่าความช่วยเหลือ เธอชินกับการเผชิญหน้ากับความกดดันโดยลำพัง ครอบครัวเธอยากจน แต่ทยุติและเสนานีก็ไม่เคยสั่งสอนเธอให้ไปหยิบยืมจากใคร

ที่บ้านไม่มีเงินก็ไม่ทำให้เธอล้มลงได้ นักเรียนคนอื่นก็เรียนนอกเวลากัน เธอก็เช่นกัน และด้วยเหตุนี้ หลังจากที่เธอจบม

บทที่700 ความรู้สึกไม่ใช่ธุรกรรม

พลาดไปแล้ว

ดราณีหัวใจหดหู่หัวห้อย สายตาตกลงที่สองเท้า ไอน้ำเอ่อขึ้นที่สองตา รู้สึกผิด กังวล รู้สึกไร้แรงพลังใดๆ ทั้งหมดทั้งมวลรวบรวมอยู่ในสองตา กลายเป็นหยดน้ำใสๆ

เห็นชัดๆว่าเธอไม่ได้มีความคิดเช่นนั้น ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำเรื่องนี้เป็นธุรกิจ เธอรู้สึกขอบ