บทที่672 สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ละทิ้งเขา

ราวกับมีของบางอย่างพุ่งชน ครู่หนึ่ง ชนุดมรู้สึกว่าตัวเองสมองทึบไปชั่วขณะหนึ่ง แต่เหตุการณ์นี้กินเวลาเพียงชั่วเวลาสั้นๆ

ประโยคหลังจากนั้นที่เขาถามขึ้นก็คือ “ตอนนี้ผมเข้าไปได้แล้วใช่ไหมครับ”

ปรัณพยักหน้า “ได้ครับ แต่อย่าเพิ่งแตะต้องตัวผู้ป่วย เว

บทที่673 อยู่ในประเทศเพื่อเธอ

ไวศทย์แอบเช็ดน้ำตาของเขา เขาต้องทำงานเพื่อหาค่ายใช้จ่ายในชีวิตประจำของตัวเขาและแม่ แม้ว่าทางโรงพยาบาลจะมีชนุดมคอยช่วยเหลืออยู่ แต่พวกเขาก็จำเป็นจะต้องมีเงินติดตัวบ้าง

ดังนั้นเขาจึงเป็นคนที่มาที่โรงพยาบาลน้อยที่สุด ทุกครั้งที่เห็นพี่สาวนอนนิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย

บทที่674 โชคดีที่มีเธอ

นี่ไม่ได้เป็นเพียงการไม่ให้เกียรติงานศพเท่านั้น แต่ยังเป็นการไม่ให้เกียรติคนที่ล่วงลับไปแล้วด้วย

เตชิตยังไม่ได้พูดอะไรเลยในวันนี้ อย่างไรก็ตามตอนบ่ายที่เขาออกไปเขาปล่อยทนายเตไว้กับสื่อเหล่านี้ และยังได้หาทนายที่ทรงพลังที่สุดเพื่อที่จะฟ้องร้องเรื่องนี้

นัชชาไม่ร