บทที่665คุณท่านเสียไปแล้ว

ตัวของคุณท่านนั้นไม่มีแรงอะไรมากมายแล้วฉีดยาแก้ปวดเยอะขนาดนั้นร่างกายของเขาก็แทบจะไม่มีความรู้สึกแล้วถึงจะเป็นแบบนี้เขาก็พยายามที่จะไปจับมือของเขา“ตอนนี้ข้างๆของนายมีนัชชาและธีมนต์อยู่ฉันก็วางใจแล้วนายต้องใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีและดีกับพวกเขาเพราะพวกเขาถึงจะเป็นคนที่จะเด

บทที่666เธอไม่เสียใจเลยแม้แต่นิดหรือ

รู้สึกได้และรับรู้อยู่

ปรัณเหมือนเป็นจุดศูนย์กลางของพายุเขาพยายามที่จะไม่ทำให้ตัวเองเสียการควบคุม“เข้าไปดูคุณท่านครั้งสุดท้ายเถอะ”

พูดจบเขาก็ขยับหลีกทางให้

จริยานั้นหมดแรงไปแล้วมีสามีของเธอและลูกสาวพยุงไว้แทบจะเป็นการลากเธอเข้าไป

แต่ผู

บทที่667คนหายไปในพริบตา

พอพูดคำนี้ออกมาตาของนัชชาก็แดงไปหมดเธอหันหน้าไปข้างๆไม่อยากจะไปดูภาพที่เห็นในตอนนี้

คนที่สนิทกับคุณท่านมากที่สุดเป็นคนที่มีสติมากที่สุดการกระทำแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกยิ่งเจ็บปวดใจ

จริยายืนอยู่ข้างเตียงไม่ยอมจากไปสุดท้ายเป็นสามีและลูกสาวเป็นคนพาเธอออกไปเตชิตก็มองด