บทที่657ให้ทายนะเก็บเธอ

“ฉันฉันกับเขาไม่ใช่.......”

“ขอบคุณครับ”

ดราณีกำลังจะอธิบายแต่คำพูดของชนัยทำให้ทุกอย่างนั้นจบลง

เธอก็เลยถูกดึงแล้วเดินไปไกลๆทำให้เจ้าของร้านยังมองพวกเขาทั้งสองด้วยความปลาบปลื้ม

ทั้งสองเดินออกจากถนนคนเดินทิ้งความวุ่นวายไว้ด้านหลังแล้วเดินกลับไปที่รถ

บทที่658เป็นแฟนฉัน1เดือน

ถึงแม้จะเคยมีความรักและคบกับผู้หญิงมากมายแต่สำหรับคำว่าแฟนนี้สำหรับชนัยแล้วมันเป็นแค่สรรพนามธรรมดามากกว่าไม่ได้แตกต่างอะไรกับคนธรรมดาเลย

แต่พอตอนนี้พูดถึงคำนี้แล้วแถมยังไปใช้ที่ตัวของดราณีเขารู้สึกว่าตัวเองนั้นกลัวและตื่นเต้น

เครียดทำไม!

ห้ามเครียด!

บทที่659ร้องไห้จนเขาใจอ่อน

ดราณีเงียบไปสักแป๊บแล้วรู้ว่าชนัยทำได้ทุกอย่างถึงจะอยู่ต่อหน้ากฎหมายก็ทำอะไรเขาไม่ได้แต่มีใบรับรองแบบนี้ก็ดีอย่างน้อยสามารถใช้กฎหมายมายึดป้องกันตัวเองได้

พอคิดแบบนี้ดราณีก็พยักหน้าแล้วหายใจเข้าลึกๆเหมือนทหารที่เตรียมจะขึ้นรบ“โอเคงั้นเราตกลงกันตามนี้ฉันจะยอมเป็นแฟ