บทที่644นายมีสิทธิ์อะไรมาบังคับชั้น

ทั้งๆที่ชั้นบนก็เป็นห้องนอนแต่ทำไมต้องอยู่ที่ห้องโถงแทนแถมอยู่ตรงหน้าเธอนี่คือความชอบอะไรไม่รู้จักไร้ยางอายบ้างหรือ?

เธอรู้สึกว่าเธอกลับบ้านกับชนัยเป็นการตัดสินใจที่ผิดและผิดมากๆด้วย

พอคิดแบบนี้น้ำเสียงของเธอก็ยิ่งแข็งดื้อกว่าเดิม“ถ้านายไม่ให้ฉันนอ

บทที่645เธออยากทำไม่ใช่เหรอ

บังคับ?

พอได้ยิน2คำนี้ชนัยก็หัวเราะออกมา“ดราณีฉันให้เธอหนีหรือยัง?”

“ฉันบอกแล้วถ้านายไม่ให้ฉันขึ้นไปฉันก็จะกลับ!”

“แล้วฉันตกลงแล้วเหรอ?”

“นาย!”ดราณีไม่รู้จะพูดอะไรต่อจากเดิมเธอเป็นเด็กที่เถียงเก่งแต่พอมาเผชิญกับคนอย่างชนัยต้องเสียเปรียบแน่ๆเธอห

บทที่646ความแตกต่างที่มีต่อเธอ

ในวินาทีนี้ชนัยก้มตัวแล้วอุ้มตัวเธอขึ้นมาเขาหันหลังแล้วเดินตรงไปที่บันไดเขาเดินก้าวใหญ่มากไม่นานก็อยู่หน้าห้องนอนแล้ว

“เปิดประตู”เสียงทุ้มๆดังขึ้นข้างหูดราณีรู้สึกเหมือนมีคนเอาขนนกมาแหย่หูของเธอ

เธอมองไปทางกลอนประตูในใจของเธอนั้นเริ่มไม่มั่นใจแต่ก็ยังจะ