บทที่ 609 ไม่สามารถแทนที่เธอได้

ในอีกด้านหนึ่ง ชนุดมไม่เหมือนเมื่อครั้งก่อนหน้านี้ที่เขามาเฝ้าไข้ทุกวัน สัปดาห์หนึ่งจะมาสักสองสามวัน และมาตอนกลางคืน ไม่มาบ่อยเหมือนแต่ก่อน

ทั้งดุลยาและไวศทย์ก็เริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง ตอนแรกแม่ลูกคู่นี้ไม่ได้ไม่รู้สึกอะไร ไหนๆเรื่องก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว

บทที่ 610 ระเบียบของชายสูงวัย

การดื่มเหล้าที่นับไม่ได้ว่าเป็นการดื่มเหล้า จบด้วยการที่ไวศทย์เมาสลบไป ในระหว่างเดินทางกลับ ในรถเงียบเชียบ มีแต่เสียงหายใจมาจากหนุ่มน้อยที่นั่งข้างคนขับ

กลิ่นเบียร์ลอยอยู่ระหว่างคนทั้งสอง ในรถที่ปิดสนิทเริ่มมีความกดดันขึ้นมา ชนุดมลดกระจกประตูด้านข้างของเขาลงเล

บทที่ 611 เล่ห์กลแกล้งชายแก่

“นัชชา......” เขากำลังจะเตรียมพูด

คิดไม่ถึงว่าเอ่ยได้แค่สองพยางค์ก็ถูกเสียงของเธอแทรกขึ้นมา “คุณไม่ต้องมาเรียกฉันเลย ไม่ว่าวันนี้คุณจะพูดยังไง ยังไงฉันก็จะออก ฉันต้องออก!”

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ยังไงเธอก็ต้องออกจากบ้าน!

เตชิตเห็นเธอเดินไปหน้าประตูอย่างเกร