บทที่ 606 เธอคือเส้นตายของเขา

ทันทีที่เขานึกถึงใบหน้าและร่างกายของนัชชาที่มีแต่รอยแผลเต็มไปหมด เขาแทบอยากจะหั่นผู้ชายตรงหน้าออกเป็นชิ้นๆ แม้แต่ผมเส้นเดียวของเธอเขายังไม่เคยทำให้เสียหาย แต่เธอกลับโดนชายอีกคนขับรถชนแล้วยังถูกลากไปตั้งไกล เธอยังโชคดีอยู่ ไม่เช่นนั้นไม่รู้ผลจะออกมายังไง?

เตชิต

บทที่ 607 เป่าลมที่หน้าของเธอ

แต่ดูเหมือนว่าอายุน้อยเกินไป น่าจะไม่เกินสิบแปด?

ไม่มีใครในมูตี้คลับเฮาส์ กล้าขัดจังหวะเขาตอนสั่งอาหาร

ก็ได้ เห็นแกหน้าตาน่ารักๆของเธอ ไม่สั่งต่อก็ได้

ชนัยคืนเครื่องกดเมนูอาหารคืนให้เธอ เห็นหญิงสาวเอื้อมมือจะมาหยิบ ปลายนิ้วสัมผัสกับหลังมือของเธอด

บทที่ 608 ฉันกลัวที่สุดว่าเธอจะลืมฉัน

เธอยังป่วยอยู่ เพราะฉะนั้นเขาไม่ทำอะไรรุนแรงกับเธอ แต่เมื่อเห็นเขาค่อยๆเอนตัวเข้ามา นัชชาตกใจเล็กน้อย รอจนเขาลุกขึ้น มองดูใบหน้าอันหล่อเหลาห่างแค่นิดเดียว ริมฝีปากแย้มยิ้ม "ช่วงที่ฉันสูญเสียความทรงจำ คุณต้องดูแลฉันคงลำบากมาก?"

"ใช่" เตชิตไม่ปฏิเสธ แต่ย