บทที่585 เสียเธอไปไม่ได้

เสียงคำรามของวัยรุ่นถูกระบายออกไปในอากาศ ไวศทย์รู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า เขาหันไปมองคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง

ชนุดมคอยสังเกตดูเขา เขากลัวว่าไวศทย์จะทำอะไรขึ้นมา ชนุดมก้าวไปด้านหน้าและดึงตัวคนกลับมา

“สงบสติอารมณ์หน่อย!”

“ผมจะสงบสติอารมณ์ได้อย่างไร คนที่นอนอยู

บทที่586 อย่างให้การเสียสละของเธอต้องไร้ความหมาย

คำพูดของชนุดมทำให้ดุลยารู้สึกแปลกใจมาก แต่การแสดงออกนี้ทำให้เธอรู้ชัดเกี่ยวกับเรื่องหนึ่ง ชนุดมที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้ไม่ได้มีความสัมพันธ์กับชีวภาแค่เพียงฉาบฉวย พวกเขารักกันจริงๆ

เมื่อมันใจในจุดนี้ ภาระหนักอึ้งในใจของดุลยาก็รู้สึกเบาลง เธอไม่

บทที่587 จูบปลอบใจ

เมื่อเขาเข้ามาก็พูดประโยคดังกล่าวในทันที ดุลยายังไม่ทันได้ตั้งตัว “ลูกพูดเรื่องอะไร”

“ผมบอกว่า เรารับข้อเสนอของคุณชนุดมกันเถอะ” ไวศทย์กลัวว่าแม่ของเขาจะไม่เข้าใจความหมายที่เขาพูด เขาจึงตั้งใจที่จะอธิบายให้เธอฟังอีกรอบ “เขาเป็นคนบอกว่าจะเป็นคนออกค่ารักษาพยาบาลของพี่สาวเอง