บทที่581 สารภาพว่ากลัวจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

ชนุดมเอาเครื่องรับส่งวิทยุไว้ในมือของเขา ในมือเขามีแต่เหงื่อที่เย็นจัด เขาไม่รู้ว่าที่นั่นเกิดอะไรขึ้น ได้ยินแต่ว่าอยู่ดีๆคนก็หายไป นอกนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังกรอบแกรบ

ผ่านไปครึ่งนาที เขาก็เผชิญหน้ากับคนที่โดยสารมาในรถคันเดียวกัน แต่ไม่มีใครกล้า

บทที่582 แม้ว่าต้องตายก็จะรอให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อน

รถพยาบาลใช้เวลาครึ่งชั่วโมงก่อนมาถึงโรงพยาบาล รถขับอย่างฉวัดเฉวียนมาจอดที่ประตูทางเข้า สัญญาณชีพของชีวภาอ่อนลงเรื่อยๆ ความดันโลหิตและชีพจรของเธอไม่เสถียร เส้นแสดงผลบนหน้าจอทำให้ชนุดมแทบจะเป็นบ้า

เมื่อผลักเปลลงจากรถพยาบาล และวิ่งร้อยเมตรไปที่

บทที่583 ทำได้ดีที่สุดคือเป็นเจ้าหญิงนิทรา

ประโยคนี้เหมือนการเตือนสติผู้ชายที่กำลังหลงผิดให้ตื่นขึ้น ชนุดมหันกลับมามองผู้ชายที่กดอยู่บนร่างของเขา รอยแดงปรากฏขึ้นรอบดวงตา วันนี้ไม่เหมือนวันทั่วไปวันไหนๆ

“ตายรึ” เขาดึงริมฝีปากและยิ้มไม่ออก ได้แต่จ้องหน้าเท่านั้น “ผมไม่เคยสนใจ จนมาถึงตอนนี้ ช