บทที่543หล่อเกินไปแล้ว

บทที่กลับไปถึงในร้านกาแฟชีวภากำลังเล่นกับธีมนต์อยู่เห็นเขาเข้ามาธีมนต์ก็เอากาแฟเย็นไปให้เขา“ลุงครับอันนี้ผมทำให้ลุงครับ”

ในใจของชนุดมก็โล่งอกนิดนึงรับกาแฟมาแล้วจิบนิดนึง“พอใช้ได้”

โตแล้วรู้จักกตัญญูกับลุงแล้วเขารู้สึกดีใจมาก

“คุณจินต์กลับแล้วหรอ?”ชีวภาถาม

บทที่544ลุงชอบน้าแน่ๆเลย

ทั้ง3คนเล่นไปเกือบ2ชั่วโมงบทที่ออกมาฟ้าก็มืดไปหมดแล้วแต่ธีมนต์ก็ยังอยากจะเล่นอยู่ปากเล็กพูดไม่หยุดเลยว่าอันนี้สนุกอันนั้นสนุกชนุดมก็มีสมาธิในการฟังถึงแม้จะไม่ได้พูดด้วยแต่ก็อยู่เงียบๆแล้วก็ฟัง

ชีวภารู้สึกประหลาดใจผู้ชายอย่างเขาก็มีวันนึงที่จะเป็นแบบนี้แต่คนที่ทำให้

บทที่545ฉันเคยพบเจอความสุข

เขาถามมากะทันหันแบบนี้ชีวภาอึ้งไปเล็กน้อยสมองเกือบหมุนไม่ทันเพราะคิดไปสักแป๊บนึงถึงจะเข้าใจที่เขาถามคือคำพูดที่เธอพูดในตอนกินข้าว

เธอมองไปทางผู้ชายที่อยู่ข้างๆอย่างประหลาดใจ“ฉันยังไม่มีแฟนแค่กลัวว่าธีมนต์จะพูดมั่วก็เลยพูดอย่างนั้นไป”

สถานการณ์แบบนั้นเธอกลัว