บทที่537เปลี่ยนการใช้ชีวิต

นัชชากับเตชิตกลับไปถึงที่โรงพยาบาลก็เป็นเวลาเที่ยงแล้วไม่กล้ามีความล่าช้าใดๆปรัณรีบให้สุวีราถอดเสื้อของนัชชาออกแล้วตรวจดูอาการของแผลทันที

เตชิตถูกปรัณเรียกออกไปในห้องเหลือเพียงผู้หญิง2คนสุวีราถอดเสื้อของนัชชาเบาๆหลังจากที่แกะผ้าก๊อตที่พันอยู่ด้านหลังก็ถอนหายใจยาว

บทที่538อย่ามองฉันอย่าแตะต้องฉัน

หัวหน้าได้รับคำสารภาพจากhawkพร้อมกับหลายๆอย่างที่เขาไม่เคยถามถึงทั้งหัวหน้าของเขาเจ้านายของเขาหรือหัวหน้าที่ร่วมงานด้วยกันทุกครั้งที่ทำการค้าหรือรวมไปถึงคนที่สำคัญและสถานที่ต่างๆ

เยอะกว่าที่คิดไว้

เมื่อก่อนที่พวกเขาเคยเห็นนั้นเป็นแค่นิดเดียวและตอนนี้ม

บทที่539ฉันไม่คู่ควรกับนาย

“ฉันไม่ไป!”นัชชาไม่ชอบการเข้าใกล้ของเขา“ออกไปช่วยออกไปได้ไหมฉันอยากจะอยู่คนเดียว”

ในเวลานี้สติของเธอไม่คงที่เตชิตไม่มีทางปล่อยให้เธออยู่คนเดียว

ไม่รอเธอพูดต่อเขาก็พูดไปว่า“มีอะไรเธอก็ออกมาพูดด้านนอกไม่ว่าเธอคิดยังไงเธอก็บอกฉันได้”

“ฉันไม่อยากจะออกไป”ส