บทที่506ครอบครองและย่ำยี

เท้าหน้าของนัชชาเพิ่งจะก้าวกลับเข้ามาในห้องเท้าหลังยังไม่ทันก้าวเข้าห้องhawkก็ตามเธอมาติดๆเธอรู้สึกสังหรณ์ใจว่าชายคนนั้นไม่ได้มีเจตนาดีเป็นแน่เธอไม่เดินเฉียดเตียงยืนอยู่ข้างหลังโซฟา

เมื่อhawkเข้ามาในห้องเขาก็เห็นร่างบอบบางเรียวเล็กเขาปิดประตูโดยไม่ลังเล‘แกร๊ก’เขาล็

บทที่507ทรมานอย่างโรคจิต

เสียงสั่นๆที่คมชัดเของเธอทำให้ชายที่อยู่บนร่างของเธอชะงักไปชั่วครู่hawkเงยหน้าขึ้นริมฝีปากที่แดงอยู่แล้วของเขาแดงขึ้นอีกเพราะเลือดของเธอ

"loser?คุณคิดว่าฉันจะสนใจเหรอเล่นพังของเล่นที่เขาชอบมากที่สุดทำร้ายจิตใจทนายความจองหองคนนั้นแบบนี้ต่างหากที่ผมต้องการส่วนเรื่องอ

บทที่508สถานที่ที่ไม่มีใครสามารถค้นหาพบ

เมื่อนัชชาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นเวลาเช้าเธอสลบไปหนึ่งคืนลืมตาขึ้นมามองเห็นหมอสวมเสื้อคลุมสีขาวคนหนึ่งยืนอยู่ด้านข้างของเธอในมือของเขาถือขวดยาเล็กๆหยดเข้าไปในถุงน้ำเกลือที่กำลังให้เธออยู่

ทั้งร่างกายเธอเจ็บปวดไปหมดแผลที่ไหล่ของเธอร้ายแรงที่สุดทำให้ต