บทที่503เป็นผู้หญิงของฉัน

ช่วงเวลาที่นัชชาตื่นขึ้นมาตัวหล่อนอยู่ในห้องนอนขนาดใหญ่ห้องหนึ่งหล่อนลืมตาขึ้นและสิ่งแรกที่สะดุดตาคือโคมไฟคริสตัลห้อยระย้าอันหรูหราที่กำลังห้อยอยู่บนหัวของหล่อนภายในห้องไม่ได้เปิดไฟไว้แต่แสงพระจันทร์สาดส่องแสงสว่างทะลุกระจกเข้ามาในห้อง

หล่อนพยายามขยับตัวมีละนิดนอก

บทที่504เตชิตแกนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ

“!!”นัชชาได้แต่ตกตะลึงมองหน้าเขา“นี่แกบ้าไปแล้ว!”

Hawkเขาเคลื่อนปลายนิ้วมือที่ชี้มาทางหล่อนออกสายตาที่เยือกเย็นแต่กลับแปรเปลี่ยนลง“เธอไม่ใช่มั่นใจมากหรอว่าเขาไม่มาช่วยเธอแน่ยังไง..ไม่กล้าหรอ?”

เธอยืนกรานยังไงก็ต้องไปร้านนั้นให้ได้แน่นนอนเลยว่าฉั

บทที่505ผู้ชายคนนั้นตรงเป็นบ้าแน่ๆ

คนที่อยู่ในห้องทำงานต่างได้ยินเสียงเขาชกผนังกำแพงที่มันอึดที่อยู่ภายในแต่ไม่ใครสักคนที่กล้าจะออกไปปลอบใจเขาปลอบไปก็ไร้ประโยชน์ผู้ชายคนนั้นรักและปกป้องภรรยาของตัวเองมากทุกคนต่างเห็นกับตาของตัวเองตอนนี้เกิดเรื่องนี้ขึ้นมาจะพูดอะไรก็คงไม่ยินอยุ่ดี

“ผู้กำกับฯ