บทที่490 ใครสำคัญที่สุด

ท่าทางของเธอทำให้เขากลืนคำพูดลงไปทั้งหมด บรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นหยุดนิ่งครู่หนึ่ง ทั้งสองมองหน้ากันอยู่นาน เตชิตก็พูดออกไปอย่างทนไม่ไหว

“นัชชา ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วงผม แต่ในฐานะเป็นทนายความ มันคือหน้าที่ที่พวกเราควรทำให้ดีที่สุด”

นัชชาทนไม่ไหว พูดออกไปอย่างไม่คิด “

บทที่491เมามายถูกรวบตัว

คำพูดที่ไม่ได้ตั้งใจของจินต์แทงใจดำของนัชชาอย่างจังเธอเองก็รู้สึกตลก"การแสดงออกของฉันมันชัดเจนขนาดนั้นเลยหรือ?"

จินต์รับเมนูเครื่องดื่มมาจากมือของบริกรแล้วพยักหน้า"ไม่ใช่ว่าเธอแสดงออกอย่างชัดเจนที่บ้านนั้นคนที่จะทำให้เธออารมณ์เสียได้เห็นจะมีแต่เขาคนนั้น"

นัชชา

บทที่492ฉันฟังเธอเพียงคนเดียว

นัชชาน้ำตาคลอเบ้าเพราะความเจ็บ"เจ็บจัง..."

เตชิตไม่สามารถเก็บความเป็นห่วงในใจไว้ได้เขาเดินอ้อมหัวโต๊ะกอดเธอที่ยืนไม่ไหวไว้ในอ้อมอกเขาปวดใจอยู่ไม่น้อยแต่น้ำเสียงกลับไม่เป็นมิตร"เจ็บก็อยู่เฉยๆ!"

ก่อนจากไปเขาเหลือบมองจินต์ที่ยังพอมีสติอยู่"คุณรออยู่ที่นี่อย