ตอน 47
รักร้ายใจหวาน
บทที่47 เธอจะใจร้ายให้เด็กไม่มีพ่อได้ลงคอจริงๆหรอ
เตชิตไม่สนใจว่าจรรยาจะรู้สึกยังไง ยกมองดูนาฬิกาในมือ “ใกล้ถึงเวลาแล้ว เชิญคุณกลับไปเถอะ ผมไม่ไปส่งนะครับ”
เขาพูดจาดีมาโดยตลอดตั้งแต่ต้น เพราะการที่เขาวางตัวดีมันยิ่งทำให้จรรยารู้สึกเกรงกลัว
เธอล้วงมือถือขึ้นมากด ไม่รู้ว่ากดอะ
ตอน 48
บทที่48 สงคารมเย็น
นัชชากลับถึงห้องทำงาน เรื่องที่เธอไปถึงห้องเตชิตก็กระจายไปทั่ว
เรื่องมันด่วนมาก เธอไม่ทันได้คิดอะไรมาก เดินตรงไปกาเตชิตถึงห้อง ทำให้ตกเป็นข่าวซุบซิบของคนอื่นอีกครั้ง
มันก็เป็นเรื่องเดิมๆนั่นแหละ เมื่อก่อนคนบอกว่าเธอมีคนหนุนหลัง แต่คนที่คอยหนุนหลังเธอเป็นใค
ตอน 49
บทที่49 ถ้าชอบก็ลองจริงจังดูสักครั้ง
พอได้ยินเธอก็พูดไม่ออก เหมือนถูกคนบีบคอไว้ นัชชาอ้าปากพูดแต่ไม่ออกเสียง เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรพูดยังไงต่อ
เธอยกโทรศัพท์ออกจากหู แล้วก้มมองดูเบอร์ที่หน้าจอ กลัวว่าตัวเองจะโทรผิด
ไม่ผิดหนิ เป็นเบอร์ของเขา
“ฮัลโหล” ผู้หญิงพูดเร่งรีบเ