ตอน 440
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 444
บทที่444 ต่อจากนี้ฝากเตชิตไว้กับเธอด้วย
นัชชาหายใจเข้าลึกๆ กดฝ่ามือที่กำเริบ แล้วแผดเสียงตะโกนเรียกชื่อเขา “เตชิต!”
“หืม?” เปล่งคำเดียงออกมาจากโพรงจมูกอย่างเอื่อยเฉื่อย
“อย่าแกล้งสิ พี่ปรัณพูดแล้วว่าตอนนี้ร่างกายคุณน่ะ......ไม่อนุญาต” สุดท้ายก็เขิน จึงพูดออกมารวมๆ
เข
ตอน 441
บทที่ 445
บทที่445 ให้เธอติดคุกนานๆ
คิดถึงการฟื้นฟูร่างกายของเตชิตยังไม่ได้ดีทั้งหมด คุณพ่อและคุณแม่ไม่ได้ไปหลังจากทานข้าวเสร็จ ขึ้นข้างบนไปหาธีมนต์ นั่งสักครู่หนึ่งแล้วบอกให้คนขับรถขับกลับไป
นัชชาเดินไปส่งผู้อาวุโสทั้งสองที่ประตูทางเข้า คุณพ่อมีเรื่องอยากจะคุยกับเขาอย่างชัดเจน แต่ตั้งแต่
ตอน 442
บทที่ 446
บทที่446 อาการติดยากำเริบ
พวกเขาฉันพี่น้องเพราะเรื่องนี้จึงอดกลั้นมาโดยตลอด รอประทินเดินออกมาจากชนัยจริงๆ ทุกอย่างถึงจะเริ่มต้น
แม้ว่าปรัณจะเป็นคนตีสองหน้า แต่เขาก็เป็นหมอ ได้ยินพวกเขาพูดเรื่องพวกนี้ แม้ว่าจะต่อต้านกับความคิดนี้แต่ก็เห็นด้วยไม่น้อย ยกชาบนโต๊ะขึ้นมาจิบ แล้วเปลี่ย