บทที่428ช่วงเวลาอันตราย

เตชิตไม่อยากให้เธอรับรู้เรื่องนี้เขาพยายามฝืนตัวเองให้พูดปกติที่สุด“ไม่มีอะไรผมเคลียร์งานอยู่ที่บริษัท”

นัชนัชขมวดคิ้วหันตัวออกไปทางหน้าต่างแล้วมองออกไปบนถนนในต่างประเทศในใจรู้สึกไม่ดี“ธีมนต์ล่ะเมื่อคืนไม่ได้โทรวิดีโอคอลกันเลยคุณอยู่บริษัทแล้วลูกอยู่กับน้ารินเหรอคะ”

บทที่429อยากได้เขา

เตชิตรับสายชนัยคนขับรถที่เป็นพยานบอกว่าเด็กไม่ได้อยู่กับประทินพวกเขาแยกกันเป็นไปได้ว่าหนึ่งคือเด็กถูกพามาที่นี่ก่อนหน้านี้แล้วสองคือเด็กถูกขังไว้ประทินไม่ได้พาออกมา

เตชิตมองว่าข้อสองจะเป็นไปได้มากกว่าชนัยจึงรีบให้คนตามหาคิดว่าจะเจอในไม่ช้า

เตชิตไปตามที่อยู่ที่ประทิ

บทที่430แผนซ้อนแผน

“ไม่”เขาปฏิเสธคำสารภาพรักของหล่อนอย่าไงม่มีชิ้นดี“หากผมไม่มีอะไรเลยคุณไม่มีทางที่จะรักผมหรอก”

เตชิตพูดอย่างชัดเจนประทินได้แต่คิดที่จะอยู่กับเขาอย่างบ้าคลั่งไม่ใช่ว่าหล่อนรักตัวเองขนาดนั้นแต่ว่าหล่อนรับไม่ได้กับสภาพที่ตัวหล่อนเองถูกทิ้งการไม่ได้อยู่ในสายตาเขานี่แหละตั้งแต