บทที่425เรียกฉันว่าเมียสิ

ในขณะที่ธีมนต์ตื่นขึ้นมาอีกครั้งเขาพยุงตัวลุกขึ้นท่ามกลางความมืดมิดและรกรุงรังรอบๆตัวมือและเท้าถูกพันธนาการด้วยเชือกไนล่อนเส้นใหญ่ขนาดนิ้วมือสามนิ้วปากก็ถูกปิดแน่นด้วยกระดาษกาวเหนียวๆเพราะถูกผูกมัดเป็นเวลานานมือก็ถูกไพล่ไว้ด้านหลังทำให้เลือดไหลเวียนไม่สะดวกจึงมีอาการปวด

บทที่426ข้อกำหนดที่พิลึกพิลั่น

หลังจากที่ประทินได้ยินคำว่าเมียจ๋าถึงแม้จะได้มาจากการข่มขู่แต่เวลานี้ในใจเธอก็เต็มไปด้วยความดีใจเธอโน้มตัวลงเพื่อเตรียมจะแกะผ้าเทปจากปากเด็ก

ความเหนียวที่โอเว่อร์ของเทปกาวทำให้ธีมนต์เจ็บจนร้องโอ๊ย

เตชิตได้ยินเสียงร้องที่โหยหวนของความเจ็บปวดอย่างชัดเจนใน

บทที่427ระเบิดตั้งเวลา

ในระหว่างที่ทุกคนต่างวุ่นวายกันอยู่ประทินได้พาเด็กน้อยย้ายไปอยู่ในที่ที่อับที่สุดพร้อมทั้งติดตั้งเครื่องติดตามตัวและระเบิดตัวเล็กชุดหนึ่งที่สั่งการด้วยระบบรีโมท

ถึงจะเป็นชุดเล็กแต่ก็สามารถทำอันตรายธีมนต์ถึงชีวิตได้เหมือนกัน

หลังจากดำเนินการเสร็จประทินก็ได้ถอดดว