ตอน 42
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 42
บทที่42 โดนวางยาสลบ
นัชชาชงักเท้าแล้วตอบตามความจริง “อืม”
เขานิ่งเงียบ แล้วปล่อยมือที่ยื้อข้อมือเธอไว้ เดาอารมณ์ความรู้ไม่ออกว่า “ไปเถอะ”
นัชชาเร่งฝีเท้าเดิน เข้าไปในห้องน้ำเธอเปิดก๊อกน้ำแล้วยื่นผ้าเย็นเช็ดหน้าเข้าไปชุบน้ำ แล้วเอามาวางไว้ตรงหน้าผาก ในหัวมีแต่คำพูดข
ตอน 43
บทที่ 43
บทที่43 เกือบจะโดนแอบถ่าย
นัชชากลัวผู้ชายสองคนที่ไล่ตามเธอ แต่ก็สลัดมือของเขาไม่ได้ เธอเงยหน้ามองเขาสะดุดเข้ากับดวงตาดำสนิท ดวงตาที่นิ่งทำให้คนรู้สึกปลอดภัย
เธออดกลั้นน้ำตามาทั้งคืน ตอนนี้เธอไม่สามารถพูดออกมาเต็มประโยคได้ “ช่วยฉันด้วย...............”
ไม่ต้องถามว่าเกิด
ตอน 44
บทที่ 44
บทที่44 ฮีโร่
“กลับไปบอกเจ้านายมึง อยากแตะต้องผู้หญิงของกู มันไมมีปัญญานั้น”
พูดจบ เตชิตก็ถีบไปทีหนึ่งจนเขาสลบ
เตชิตเดินมาหานัชชา ชนัยก็เดินตามหลังมา เอียงหน้ามาถามด้วยความสงสัย “เธอ ไม่เป็นไรใช่มั้ย”
ที่นี่มันเป็นถิ่นของเขา ก็เรื่องแบบนี้ขึ้น ชนัยก็รู้สึกขาย