ตอน 42
รักร้ายใจหวาน
บทที่42 โดนวางยาสลบ
นัชชาชงักเท้าแล้วตอบตามความจริง “อืม”
เขานิ่งเงียบ แล้วปล่อยมือที่ยื้อข้อมือเธอไว้ เดาอารมณ์ความรู้ไม่ออกว่า “ไปเถอะ”
นัชชาเร่งฝีเท้าเดิน เข้าไปในห้องน้ำเธอเปิดก๊อกน้ำแล้วยื่นผ้าเย็นเช็ดหน้าเข้าไปชุบน้ำ แล้วเอามาวางไว้ตรงหน้าผาก ในหัวมีแต่คำพูดของจรณ์
ตอน 43
บทที่43 เกือบจะโดนแอบถ่าย
นัชชากลัวผู้ชายสองคนที่ไล่ตามเธอ แต่ก็สลัดมือของเขาไม่ได้ เธอเงยหน้ามองเขาสะดุดเข้ากับดวงตาดำสนิท ดวงตาที่นิ่งทำให้คนรู้สึกปลอดภัย
เธออดกลั้นน้ำตามาทั้งคืน ตอนนี้เธอไม่สามารถพูดออกมาเต็มประโยคได้ “ช่วยฉันด้วย...............”
ไม่ต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น แ
ตอน 44
บทที่44 ฮีโร่
“กลับไปบอกเจ้านายมึง อยากแตะต้องผู้หญิงของกู มันไมมีปัญญานั้น”
พูดจบ เตชิตก็ถีบไปทีหนึ่งจนเขาสลบ
เตชิตเดินมาหานัชชา ชนัยก็เดินตามหลังมา เอียงหน้ามาถามด้วยความสงสัย “เธอ ไม่เป็นไรใช่มั้ย”
ที่นี่มันเป็นถิ่นของเขา ก็เรื่องแบบนี้ขึ้น ชนัยก็รู้สึกขายหน้า