บทที่380หึงหวง

นัชชายังไม่ทันปฏิเสธเขาก็โทรหาผู้ช่วยให้ไปซื้อโจ๊กที่อร่อยที่สุดในเมือง“ครั้งที่แล้วซื้อให้ธีมนต์2แบบเขาชอบกินทั้ง2อันเลย”

พูดถึงลูกสายตาของนัชชาอ่อนโยนไปหมด“เขากระเพาะไม่ค่อยดีนักการกินต้องระวังหน่อย”

“ฉันรู้”เนื่องจากครั้งที่แล้วที่เกิดเรื่องนั้นขึ้นเขาก็ระวังมากขึ้น

บทที่381ป้อนเธอกินโจ๊กและจูบเธอ

ว่ากันว่าผู้หญิงคือสิ่งที่ขัดแย้งที่สุดในโลกก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้สึกแต่ตอนนี้เธอรับรู้ได้อย่างชัดเจนแล้วไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งตัวเองก็จะเป็นแบบนั้น

พอนึกถึงเรื่องที่เตชิตจะพาเธอไปดูเด็กนัชชายังรู้สึกเหลือเชื่อถึงแม้ในใจเธอรู้ว่าเขาไม่มีทางกลับคำแต่ระยะเวลาสั้นข

บทที่382สารภาพรัก

นัชชาได้ยินเขาพูดอย่างจริงจังตัวเธอก็เริ่มจริงจังขึ้นมา“ตอนนี้เด็กธีมนต์ก็ไม่ค่อยร้องไห้และเป็นคนที่ร่าเริงมากด้วย”

“เด็กทุกคนที่อยู่ในอายุช่วงนี้ก็ร่าเริงทุกคนแต่ของเขาเป็นช่วงๆไม่ใช่ติดต่อกันตลอด”บ่อยครั้งที่เตชิตจะเห็นธีมนต์เหม่อเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่แต่ที่จริงแล้วเป็น