บทที่365 ชาเข้าไปถึงกระดูก

ใช่เธอบ้าเสียสติไปแล้ว

นัชชาขาดสติ หนังยางที่มัดผมไว้ก็หลุด ผมสะหยาย สดุดตา ถึงมันจะยุ่งเหยิงแต่ก็เซ็กซี่มาก

เธอแนบชิดกับกายร้อนๆของเขา เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ชิดกับคาง “คุณอยากไม่ใช่หรอ ก็เอาซิ”

เขาดึงคิ้ว หลบสายตาไม่มองภาพเย้ายวนตรงหน้า ถึงร่างกายเขาจ

บทที่366 ใส่เสื้อผ้าแล้วไสหัวออกไป

นัชชาหัวหนัก ไม่มีสติคิดอะไรมาก ร่างกายถูกเขาครอบครอง เธอน้ำตาใกล้จะไหล “อย่า อย่าเรียกฉันแบบนั้น.............”

“นัช ที่รัก” เขาไม่สนใจที่เธอห้าม มองดูใบหน้าที่แดงๆของเธอ อารมณ์เพิ่มมากขึ้น “ฉันคิดถึงเธอมาก อยากโอบกอดเธอ อยากทำให้เธอเป็นของฉันคนเดียว”

บทที่367 ยอมอ่อนข้อให้ไม่ได้หรอ

เตชิตเดินออกมาจากห้อง เขาไม่ได้เดินกลับไปห้องธีมนต์ แต่สั่งให้คนไปเฝ้าไว้ที่หน้าประตู สั่งห้ามนัชชาเข้าเยี่ยม แล้วไปหาปรัณที่ห้อง

ปรัณกำลังดูเคสผู้ป่วยโรคหัวใจ ได้ยินเสียงเปิดประตู เขาเงยหน้ามองก็ตกใจชุดของเขา “แก.........ไปทำอะไรมาวะ” ท่อนบนใส่เสื้อคนไข้ ท่