บทที่340เธอมีลูกกับผมคนหนึ่ง

“ว่าไงนะ”เขาตกใจสำลักน้ำลายไอ“เมื่อห้าปีก่อนเธอไม่ได้โดนตำรวจ..............”

“เป็นเรื่องเข้าใจผิด”เตชิตพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆไม่สะทกสะท้านเหมือนเขารู้มาตลอดว่าเธอยังมีชีวิตอยู่“เธอใช้ชีวิตอยู่อังกฤษมาโดยตลอดสร้างสำนักงานทนายทุกอย่างราบรื่นดี”

“............”

บทที่341 ดูว่าผมจะจัดการกับแม่ลูกคู่นั้นยังไง

หลังจากประทินจากไปจริยาถามเขาสองสามประโยคเห็นว่าเขาไม่เต็มใจที่จะพูดจึงไม่ถามเขาอีกเลยกลับบ้านไปกับชนุตต์และเวธนี

ชายชราเรียกให้เขาเข้าไปในห้องอ่านหนังสือระหว่างสองคนกั้นด้วยโต๊ะตัวหนึ่งคนหนึ่งยืนอีกคนหนึ่งนั่งพวกเขาเผชิญหน้ากันอย่างชัดเจนบรรยา

บทที่342 ฉันรักเขามากกว่าใครทั้งหมด

นัชชาเดินเข้าไปอย่างสงสัยเพิ่งจะเดินไปถึงด้านหน้าของรถก็ได้ยินเสียงปลดล็อค' แกร๊ก'เธอสูดลมหายใจลึกเปิดประตูตรงที่นั่งคนขับเธอผงะไปชั่วครู่" คุณมาที่นี่ได้อย่างไร? "

ใบหน้าครึ่งหนึ่งของชายผู้นั้นถูกไฟจากบนรถส่องส่วนอีกครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ในความมืดไม่รู้ว