บทที่324ดูแลอย่างลับๆ

หลังจากเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลวันนั้นเตชิตก็หายไปเลยไม่ปรากฏให้เห็นติดต่อกันหลายวันจนนัชชาเริ่มรู้สึกว่าเหตุการณ์ในวันนั้นเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา

วันนี้เธอขับรถมาบริษัทแต่เช้าเธอมีงานมากมายที่ต้องสะสางด้วยตัวเองหลังจากทำงานเสร็จเธอก็ตัดสินใจที่จะพักแล้วเล่นกับลูกมิเช่นนั้น

บทที่325ในที่สุดพ่อลูกก็ได้พบกัน

หลังจากที่เตชิตได้รับที่อยู่ใหม่ของนัชชาเขาก็รีบขับรถออกไปตามที่อยู่ทันทีในบทที่ขึ้นบนทางด่วนแล้วรถเริ่มติดจนทำให้เขารู้สึกรำคาญใจ

ในขณะเดียวกันเสียงมือถือของเขาก็ดังขึ้นเป็นสายจากเลขาที่บริษัท“มีอะไร?”

เขาพูดขึ้นโดยไม่สบอารมณ์จนทำให้เลขารู้สึกกล้าๆกล

บทที่326ความรู้สึกที่แปลกๆ

นัชชาโดนถามจนงงไปเลยเป็นแค่คำธรรมดาๆคำนึงแต่เธอกลับไม่กล้าสู้หน้าเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าทำให้เธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ

ในบทที่เธอไม่รู้จะทำยังไงผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าอ้อมตัวเธอแล้วนั่งย่อลงไป“ฉันคือเพื่อนสนิทของแม่เธอ”

“เพื่อน?”เด็กน้อยหมุนลูกกะตาแล้วเข้าใจทัน