บทที่322เด็กกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน

เมื่อนัชชารู้สึกถึงเสื้อผ้าช่วงหน้าท้องของเธอถูกเปิดออกความเย็นก็เข้ามาครอบคลุมตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้เลยทำได้แค่มองเตชิตที่กำลังก้มหน้าดูแผลเป็นของเธออยู่สายตาของเขาที่จ้องมายังแผลเป็นของเธอเหมือนกำลังแผดเผาแผลเป็นของเธอ

จากลักษณะและสีของแผลไม่ใช่แผล

บทที่323จะแต่งงานกับฉันไหม

เขาเกลียดชนุดมมากแต่เขาก็ไม่สามารถลงมือกับนัชชาได้จึงทำได้แค่อดทนไม่สามารถทำอะไรได้

“นัชชาการหลอกตัวเองมันมีประโยชน์เหรอ?”เขาทิ้งท้ายไว้ด้วยประโยคที่ไม่ต้องการคำตอบจากนั้นก็หันหลังจากไป

‘ปัง’เสียงปิดประตูที่ดังลั่นแสดงให้เห็นถึงความโกรธที่เตชิตมี

เขาไ

บทที่324ดูแลอย่างลับๆ

หลังจากเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลวันนั้นเตชิตก็หายไปเลยไม่ปรากฏให้เห็นติดต่อกันหลายวันจนนัชชาเริ่มรู้สึกว่าเหตุการณ์ในวันนั้นเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา

วันนี้เธอขับรถมาบริษัทแต่เช้าเธอมีงานมากมายที่ต้องสะสางด้วยตัวเองหลังจากทำงานเสร็จเธอก็ตัดสินใจที่จะพักแล้วเล่นกับลูกมิเช่นนั้น