บทที่306 นัชให้ผม

ร่างของนัชชาสั่นอยู่ตลอดเวลา เธอหมดท่าและตะขิดตะขวงใจ พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเอง เธอรู้ว่าถ้าแข็งใส่ผู้ชายคนนี้ ตัวเองก็จะได้รับผลที่ออกมาไม่ดี

ทั้งสองมองหน้ากัน ไม่ได้พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง สิ่งที่อยู่ในบรรยากาศตอนนั้นก็คือความเร่งรีบที่จะไปให้ถึงปลายทาง

นัชชาหายใจเข้า

บทที่307 ความสัมพันธ์ของเธอกับชนุดม

เขามีชีวิตอยู่มาสามสิบกว่าปี หลังจากโตเป็นผู้ใหญ่ก็ไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น แต่สูญเสียพลัวหลังจากเห็นเธอหลั่งน้ำตา หยดน้ำคริสตัลหยดเดียวก็สามารถเอาชนะเขาได้

เขาไม่ได้พูดว่าไม่ดี ทันใดนั้นก็อ่อนโยน น้ำตาไม่สามารถหยุดได้ เมื่อคำพูดถึงปากก็กลายเป็นเสียงครวญครางอ

บทที่308 บอกผมใครแตะต้องตัวคุณ

ผู้ช่วยประรมขับรถไปส่งนัชชาที่อพาร์ทเม้นต์ด้วยตนเอง ระหว่างทางกลับ บรรยากาศภายในรถค่อนข้างอึดอัด นัชชามองออกไปนอกหน้าต่างตามเงาถนนที่ค่อยๆลับไป บุคคลทั้งหมดยังติดอยู่ในสถานการณ์ที่เผชิญหน้ากับเตชิต ทั้งร้อนทั้งหนาว ไม่สามารถเรียกจิตวิญญาณกลับคืนมาได้

ดูเหมือน