บทที่289ลูกน้อยลืมตาดูโลก

นัชชาประสบเคราะห์กรรมและทรมานอยู่ในต่างแดนทั้งหมดนี้เตชิตล้วนคิดไม่ถึงร่างกายของเขาเสื่อมโทรมเริ่มพึ่งแอลกอฮอร์ทำให้ตัวเองไร้ความรู้สึกเวลาที่เนิ่นนานล้วนไม่ได้ใช้ทำอะไรเพียงแค่ใช้ชีวิตด้วยความทรมาน

ในหมู่ผู้คนปรัณทอดสายตามองเค้าที่ท้อถอยและไร้เรี่ยวแรงลงเตชิตแต่ก

บทที่290เด็กที่ชื่อว่าธีมนต์

แพทย์ดูเหมือนจะเคยชินกับปฏิกิริยาแบบนี้อธิบายแบบยิ้มๆ“เด็กทารกที่เพิ่งคลอดล้วนเป็นแบบนี้เจริญเติบโตอีกสักนิดถึงจะสามารถดูรูปร่างหน้าตาออกได้”

เห็นเขาแข็งตัวเล็กน้อยคุณหมอก็เตือนเขา“คุณสามารถสัมผัสเค้าเบาๆได้”

ชนุดมอายุสามสิบกว่าปีมานี้นี่เป็นครั้งแรกที่เห

บทที่291มานั่งข้างๆผม

หลังจากคลอดแล้วชีวิตของนัชชาก็ค่อยๆกลับมามีแบบแผนอีกครั้งเริ่มหาจุดยืนของตัวเองได้ในประเทศที่เธอไม่คุ้นเคย

ยังดีที่เมื่อก่อนเธอได้มีโอกาสไปแลกเปลี่ยนที่โตรอนโตด้วยเหตุนี้ภาษาอังกฤษของเธอจึงอยู่ในระดับที่พอไหวสามารถพูดคุยในชีวิตประจำวันได้สำเนียงก็ไม่ได้แย่มาก

แต