บทที่266 เปิดสาร

จินต์ออกจากสถานนีตำรวจแล้ว วันที่สองก็ไปเยือนพ่อแม่ของนัชชา

สองท่านที่ดูชรานั่งเฝ้ารอความเป็นห่วงเป็นใจจนผอมเดินไป ยิ่งเมทนี ปกติเป็นคนที่ร่าเริ่งมากๆ แต่ตอนนี้ก็แก่ลงมาแล้ว เสื้อบางส่วนจางหายไปเล็กน้อยในร่างกาย หน้าตาที่ดูโกรธ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงณัชชนม์ ผมที่งอออกมาอย่างขาว

บทที่267 ฉันไม่ได้ฆ่าคน

เป็นเพราะเหตุนี้ที่ใจของเธอจะต้องทรมานและลังเล

จูบที่อบอุ่นและสั้น เตชิตดึงเก้าอี้ที่อยู่ข้างเขาละนั่งลงเอามืดนั่นยื่นให้เขา “เหนื่อยมากแล้ว ที่รัก ดูข้อมูลพวกนี้ เดียวถ้าหากขึ้นศาลในระวังไว้ อย่าขัดแย้งกับคำอธิบายของฉัน

นัชชางงเล็กน้อยคำอธิบายของเขา?

เธ

บทที่268 จำคำที่เธอพูดวันนี้ไว้

เสียงเบาลง หมายเหตุวิสามัญ ไม่เพียงแต่เตชิตผู้พิพากษาและอัยการทุกคนมองเธอด้วยความที่น่ากลัว

ฉันไม่เคยเห็นข้อเสนอของศาล แต่ความขัดแย้งระหว่างศาลกับทนายความของฉันเป็นสิ่งแรก

หัวหน้าผู้พิพากษามองวัสดุในสายตาของเธอและไม่สามารถช่วย แต่ขมวดคิ้วได้ "โปรดอธ