บทที่ 241

การโกหกที่ร้ายแรง

ปณิตารู้ว่าเมื่อเธอเดินมาทางนี้แล้วไม่มีหนทางที่จะเดินย้อนกลับ พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ สิ่งที่เธอทำได้เธอก็ได้ทำไปทั้งหมดแล้ว ส่วนที่เหลือก็เรื่องของทีนาร์ เธอแค่ต้องการเงิน ทุกอย่างไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอ

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็จัดการอย่างระวังหน่อย หลังจากได้รับขอ

บทที่ 242

เธอฆ่าคนแล้ว

ประตูเปิดออก นัชชาเดินมาอยู่กลางห้อง เธอมองดูหล่อนอย่างเย็นชา “นี่มันเรื่องอะไรกัน ตอนนี้บอกได้รึยัง”

“รีบร้อนอะไรกัน” ทีนาร์มีท่าทีไม่แยแส ปล่อยให้คนร้อนรุ่มเป็นไฟ

คิ้วของนัชชาขมวดเล็กน้อย เธอไม่ต้องการอยู่ตามลำพังกับหล่อนนานเกินไป “ฉันมีเวลาเพียงครึ่งชั่วโม

บทที่ 243

เป็นเธอที่ฆ่าหล่อน

หมอไม่ต้องการเถียงกับเธอ เขาปุ่มข้างเตียงนำผู้ป่วยไปที่ห้องฉุกเฉิน ไม่นานนักก็มีคนใส่ชุดสีดำวิ่งเข้ามา ใช้พละกำลังควบคุมแขนของเธอกดลง เขากดตัวเธอลงไปกับพื้น

แก้มเธอถูกกดลงกระแทก กระดูกของเธอปวดร้าว นัชชาพยายามบิดตัวพยายามดิ้นอย่างสุดแรง “ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน!”