บทที่ 223 ไม่ต้องคิดว่าจะจากฉันไป

ร่างกายของเมทนีฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว สัปดาห์แรกหลังจากการผ่าตัดก็สามารถเอาหลอดอาหารออกได้ เขาสามารถนั่งตัวตรง และเดินโดยมีคนประคองได้ ทำให้ความรู้สึกกังวลใจของณัชชนม์เบาบางลง

นัชชาเชิญผู้ดูแลมาช่วยอีกคนหนึ่ง ส่วนตัวเองก็ใช้เวลาส่วนใหญ่คอยดูแลพ่อของ

บทที่ 224 สุขสำราญ

น้ารินทำงานที่นี่มานาน เป็นครั้งแรกที่เห็นเตชิตโกรธมากขนาดนี้ เธอเองก็ตกใจกลัวอยู่ไม่น้อย " คุณ คุณเตชิต…."

เตชิตไม่มีความอดทนพอที่จะรอให้เธอพูดจบ และไม่สนว่าเธอจะคิดยังไง เขาลากเธอไปยังห้องนอนแล้วปิดประตูดัง'ปึง' เหมือนคลื่นความโกรธในใจสะท้อนออกมาเป็นระเบิดที่พ

บทที่ 225 คุณจะแกล้งทรมานฉันให้ตายเลยใช่มั้ย

"คุณเตชิต คุณนัชชาไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่ร่างกายอ่อนเพลีย บวกกับคออักเสบจนทำให้ไข้ขึ้น 39.2องศา ผมฉีดยาลดไข้ให้แล้ว ทานอาหารอ่อนๆพักผ่อนอีกสักสองวันก็น่าจะดีขึ้น" คุณหมอกล่าวกับชายหนุ่ม

มองชายหนุ่มหล่อเหลาที่ยืนตรงหน้าสีหน้าเรียบเฉย เขาเย็นชา หยิ่