บทที่ 220 ใครจะเข้าใจความยากลำบากของเขา

เมื่อสักครู่เขาพูดโดยไม่ทันได้คิด ตอนนี้ปวีณรู้ตัวแล้วว่าเขาเรียกออกไปอย่างไม่สมควร เขาต้องการปกปิดต่อไป แต่ว่ามันก็สายเกินไปแล้ว

ใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดงเข้ม ไม่รู้ว่าเพราะร้อนใจหรือว่าโมโห หรือเป็นเพราะความลับเล็กๆที่ไม่สามารถบอกใคร

บทที่ 221 เปลี่ยนความคิดที่มีต่อเขา

หลังจากเกิดเรื่องขึ้นนัชชาลากิจเป็นเวลานาน เธอมีแผนว่าจะหาที่ทำงานใหม่ในอนาคต แม้ว่าเธอและเตชิตจะอยู่ห่างกันแค่ตึก ชั้นบนและชั้นล่าง แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้เจอกันอีก

จนกระทั่งวันที่เมทนีผ่าตัด หลังจากเตียงผ่าตัดเคลื่อนย้ายเข้าห้องผ่าตัด เขาคนนี้ถึงรีบม

บทที่ 222 จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

เสียงนี้ ...

สุวีราเงยหน้าขึ้นมองดูคนที่อยู่ด้านหลังเมื่อสายตาจับไปที่ใบหน้าหล่อเหลานั้น เธอก็ตกตะลึงเล็กน้อย เขา เขามาอยู่ที่นี่ได้ อย่างไร？

หลังจากคิดได้ว่านัชชาเป็นแฟนของเตชิต ตอนนี้พ่อของเธอรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลแล้ว เขาต้องใส่ใจเป็นพิเศษ