บทที่ 212 เรื่องซุบซิป

ทีนาร์ไม่รู้ว่าตัวเองเดินออกจากห้องนอนได้อย่างไร เธอรู้แต่เพียงความอัปยศของเธอตอนนี้เท่านั้น เธอถูกเตชิตไล่ออกมา ใช่ ไล่ เธอเห็นและได้ยินสายตาและคำพูดที่รังเกียจจากผู้ชายคนนั้น

เขารังเกียจที่จะนอนกับเธอ

ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นลูก

บทที่ 213 หกหมื่นกว่าในซองแดง

ป้าสะใภ้ได้ยินเธอพูดอย่างนั้น ก็ไม่สามารถมีรอยยิ้มบนใบหน้าได้อีกต่อไป “ณัชชนม์ เธอพูดจากอะไร ฉันไปทำให้เด็กท้อใจเรื่องอะไร ความไม่สะดวกสบายใจของนัชชาเด็กบ้านเธอในปีนี้ เธออย่าเอามาพาลใส่ฉันและพรยศจะดีกว่า!”

“ใครกันที่พาลน่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ” ณัชช

บทที่ 214 ความเข้าใจผิดที่ร้ายแรง

“ข้างล่างรึ” นัชชารีบลุกตัวแล้วเดินไปที่ขอบหน้าต่าง เธอชะเง้อมองดูและเธอก็พบว่าหน้าต่างห้องครัวไม่ได้หันหน้าไปทางถนน

ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเล็กๆที่ออกมาจากโทรศัพท์อย่างต่อเนื่อง คำนวณเวลาดูแล้วน่าจะเป็นช่วงที่เธอรับสายพอดี เธอจึงรีบวิ่งออกไป