บทที่ 197 ไม่ว่านานเท่าไหร่ฉันก็รอเธอ

มือที่นัชชายื่นออกไปแข็งทื่อเลยจากนั้นก็รีบกลับมาวางอยู่บนตัก “เมื่อกี้ล้างมือเอาออกมาแล้วลืมใส่ ฉัน ฉันจะใส่ตอนนี้......”

เธอรีบเอาแหวนออกจากกระเป๋าแล้วรีบสวมเข้าไปในมือแถมยังยื่นมือไปให้เขาดู “สวมแล้วๆ”

แต่เตชิตไม่มีการตอบกลับเลย หน้าด้าน

บทที่ 198 แผนของทีนาร์

“เตชิต.......”ในใจของนัชชาซึ้งจนไม่รู้จะพูดยังไงตาก็แดงไปหมด

“อย่าเศร้า”เขายื่นมือไปเอากล่องที่อยู่บนตักของเธอ “เดี๋ยวจะเย็นแล้วเข้าไปกินเป็นเพื่อนฉันก่อนไหม?”

นัชชากลั้นน้ำตาไว้ “อืม”

ทั้งสองคนเข้าในบ้านทีละคน เวลาไม่ได้ดึกมากใกล้จะ8โมงแล้ว ป

บทที่ 199 ความขัดแย้งอย่างต่อเนื่อง

วันที่สองนัชชาไปทำงานกับเตชิตตามปกติ ใกล้จะถึงสิ้นปีช่วงที่ยุ่งที่สุดก็ใกล้จะผ่านไปแล้ว งานในมือของเขาใกล้จะเสร็จแล้ว ทุกคนในบริษัทเริ่มเข้าสู่เวลาชิลๆกันแล้วต่อด้วยวางแผนการท่องเที่ยวกันต่อ

เพื่อนร่วมงานในบริษัทส่วนใหญ่เป็นคนต่างจังหวัด มีแต่นัชชา