ตอน 19
รักร้ายใจหวาน
บทที่19 ผู้หญิงในรูปคนนั้น
“ห้ะ” นัชชามองไปทางเขา “ฉันไปได้”
“ดูสภาพตอนนี้สิ เธอจะไปยังไง”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ “ฉันไปได้”
ถึงต้องคลานไปเธอก็ต้องไปให้ได้
ถ้าเธอพลาดโอกาสครั้งนี้ ไม่รู้ว่าต้องรอไปถึงเมื่อไหร่ ถึงแม้ว่าเตชิตแค่เอ่ยปากพูดเธอก็สามารถเข้าไปทำงานได
ตอน 20
บทที่20 คุณได้งานนี้แล้ว
เท่าที่รู้จักกันมาในสายตาเธอเตชิตไม่ได้เป็นคนที่ชอบยิ้ม แต่ในรูปถ่ายเขากลับยิ้มอย่างสดใสเป็นยิ้มที่มาจากความรู้สึกก้นลึกของหัวใจ
เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นที่สามารถทำให้น้ำแข็งละลายได้
นัชชายกรูปขึ้นมาดูอย่างลืมตัว ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเขาสวยมาก ผมยาว ตาโต
ตอน 21
บทที่21 แรงกดดันจากพ่อแม่
นัชชาเดินออกมาออกจากเตนัทลอว์เฟิร์ม ปากก็แอบบ่นเขาไปด้วย มันคงเป็นเพราะการกระทำเมื่อกี้ของเขาเตชิตเลยจัดคนขับรถไปส่งเธอ
นัชชาเดินนวดไหล่ไปด้วยปากก็ยังไม่หยุดบ่น ถ้าคราวหลังเธอมาทำงานเธอคงต้องอยู่ให้ห่างจากเขา ไม่งั้นคงได้โดนเขากระชากไปทำอะไรต่อมิอะไรแน่ๆ ไม่