บทที่144ทำได้เพียง มองฉัน คิดถึงฉัน

นัชชาพยักหน้า “ไม่มีคำที่เป็นเท็จ”

ทีนี้ไม่ใช่แค่จรรยาแม้กระทั่งทยาวีร์ก็พูดอะไรไม่ออกเลย สีหน้าของทั้งสองก็แย่มากในใจก็ด่าไม่หยุดว่าปณิตาเกาะเรื่องใหญ่แล้ว!

นัชชาคิดแล้วว่าพวกเขาไม่มีทางเชื่อใจปณิตา และเธอก็ใช้เรื่องนี้เป็นไฟแค้นของทยาวีร์กั

บทที่145เธอเชื่อฉันไหม

จากเดิมที่ไม่พอใจเอกสารโดนแย่งไปแต่พอได้ยินคำที่เขาพูดแล้วความไม่พอใจก็หายไปหมด เห็นเขาน่ารักแบบนี้ก็ช่างมันเถอะ

สองคนว่างไม่มีอะไรทำก็เลยไปกินจิ้มจุ่มเป็นร้านที่มีชื่อเสียงในเมืองJก่อนหน้านี้มีคนจองล่วงหน้าก็จองไม่ได้ วันนี้มาเธอถึงจะรู้ว่านัชชาก็เป็นสมาชิกของ

บทที่ 146 ศัตรูร่วมมือกัน

นัชชายอมเชื่อซิ ถ้าไม่เชื่อเธอคงไม่ทำถึงขั้นนี้ ถึงแม้เขาไม่กลับทั้งคืนก็ไม่ได้ถามสักคำ รู้ว่าเขางานยุ่งกลัวว่าจะสร้างปัญหาให้เขา

แต่ตอนนี้เขาไม่มีแม้แต่คำที่จะอธิบายจะให้เธอเชื่อต่อไปยังไง?

เหมือนจะรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรผู้ชายก็อ้าปากพูด