บทที่ 136

บทที่136อารมณ์เร้าร้อนในห้องหนังสือ

นัชชาอึ้งกับพูดของเขาอารมณ์มัวเมาตาปรือมองผู้ชายตรงหน้า“คุณพูดอะไรของคุณ.............”

ตอนมีอารมณ์เตชิตหอบหายใจพูดต่อ“ถ้าเป็นลูกของเธอกับฉันฉันยินดีเลี้ยงดูเด็ก”

เขาเป็นคนที่รอบคอบน้อยมากที่จะพูดไม่คิดนัชชาเป็นเพราะเขาเกิดอารมณ์

บทที่ 137

บทที่137คลุมเครือไม่ชัดเจน

จากวิลล่าถึงเขตเหนือถึงจะพยายามขับเร็วแค่ไหนแต่ก็ใช้เวลาไปชั่วโมงครึ่ง

วิลล่าเขตเหนือตั้งอยู่พื้นที่คนรวยที่กว้างขวางมีเพียงบ้านเก้าหลังแต่ละบ้านแบ่งออกเป็นสามส่วนส่วนที่หนึ่งเป็นชั้นห้องธรรมดาชั้นสองเป็นห้องในรูปแบบโบราณชั้นที่สามเป็นห้องหลักโถงใหญ่

บทที่ 138

บทที่138พาแฟนไปกินข้าว

วันรุ่งขึ้นนัชชากับเตชิตมาทำงานพร้อมกันเรื่องเล็กน้อยเมื่อคืนไม่ได้ทำให้ทั้งสองรู้สึกอะไรเธอได้กลับไปทำงานแล้วรู้สึกเกรงๆหลังจากขาดงานไปหลายวัน

เธอนั่งเงียบผิดปกติมาตลอดทางเขาดูออกว่าเธอกังวลเรื่องอะไร“ไม่ต้องเป็นห่วงนภันต์ลากับหัวหน้าเธอให้แล้วช่วงที่เธอไ