บทที่135ลูกคนเดียวฉันเลี้ยงได้

เธอไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง

นัชชาจ้องมองดูภาพตรงหน้าไม่นานก็มีเสียงผู้ชายดังออกมา“พูดมาเรื่องคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นอธิบายมาให้ครบอย่าให้ขาด”

ในจอเป็นภาพที่ปณิตาถูกผลักเกือบจะล้มลงไปแล้วเธอหวาดกลัวร้องไห้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ“คืนคืนนั้นฉันเจอเตช

บทที่136อารมณ์เร้าร้อนในห้องหนังสือ

นัชชาอึ้งกับพูดของเขาอารมณ์มัวเมาตาปรือมองผู้ชายตรงหน้า“คุณพูดอะไรของคุณ.............”

ตอนมีอารมณ์เตชิตหอบหายใจพูดต่อ“ถ้าเป็นลูกของเธอกับฉันฉันยินดีเลี้ยงดูเด็ก”

เขาเป็นคนที่รอบคอบน้อยมากที่จะพูดไม่คิดนัชชาเป็นเพราะเขาเกิดอารมณ์ถึงพูดแบบนั

บทที่137คลุมเครือไม่ชัดเจน

จากวิลล่าถึงเขตเหนือถึงจะพยายามขับเร็วแค่ไหนแต่ก็ใช้เวลาไปชั่วโมงครึ่ง

วิลล่าเขตเหนือตั้งอยู่พื้นที่คนรวยที่กว้างขวางมีเพียงบ้านเก้าหลังแต่ละบ้านแบ่งออกเป็นสามส่วนส่วนที่หนึ่งเป็นชั้นห้องธรรมดาชั้นสองเป็นห้องในรูปแบบโบราณชั้นที่สามเป็นห้องหลักโถงใหญ่

บ้านทุ