บทที่133ตั้งใจปกปิด

“แกจะปิดยังไง”ปรัณปวดหัว“นี่มันไม่ใช่อย่างอื่นคนทั้งคนนะเว้ยแกจะเอาไปซ้อนที่ไหนมันคงจะค่อนข้างยาก”

เตชิตพูดต่อ“ทางจอร์จฉันจะคอยถามให้แน่ใจอีกรอบถ้าเกิดไม่มีอะไรร้ายแรงฉันจะไม่ห้ามถ้าจินต์อยากกลับมาที่เขตเหนือมีบ้านหลังหนึ่งเหมาะแก่การพักรักษาตัวฉันก็คงจะให้คนคอยดูแลเธอ”

บทที่134จะไม่ทิ้งให้คุณอยู่คนเดียวอีก

เตชิตถึงห้องทำงานกดเบอร์โทรกลับไปที่สายเมื่อครู่ไม่นานสายก็ถูกกดรับ“เตฉันรบกวนเวลาทำงานของคุณรึเปล่า”

เตชิตดึงไทออกเล็กน้อยนั่งอยู่บนโซฟาท่าทางค่อนข้างจะขี้เกียจ“เมื่อกี้ประชุมอยู่มีอะไรรึเปล่า”

ปลายสายจินต์ได้ยินเสียงของเขาเธอกำโทรศัพท์แน่น“ไม่ไ

บทที่135ลูกคนเดียวฉันเลี้ยงได้

เธอไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง

นัชชาจ้องมองดูภาพตรงหน้าไม่นานก็มีเสียงผู้ชายดังออกมา“พูดมาเรื่องคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นอธิบายมาให้ครบอย่าให้ขาด”

ในจอเป็นภาพที่ปณิตาถูกผลักเกือบจะล้มลงไปแล้วเธอหวาดกลัวร้องไห้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ“คืนคืนนั้นฉันเจอเตช