บทที่131ฉันรักคุณเข้าแล้ว

ได้ยินสิ่งที่ตรัณพูดเธอเอาคำพวกนั้นออกจากหัวไม่ได้พอคิดถึงการใช้ชีวิตแต่ละวันของเขาและสภาพร่างกายของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง

ไม่ว่ายังไงสุขภาพร่างกายเป็นสิ่งสำคัญจะประมาททำเป็นเล่นๆไม่ได้

เตชิตคาดไม่ถึงเธอจะพูดแบบนี้คิดถึงการกระทำเมื่อครู่กับตอนนี้ดูก็รู้ว

บทที่132จินต์กำลังจะกลับมา

สามวันต่อมาเตชิตออกจากโรงพยาบาล

ตอนแรกหมอแนะนำให้นอนหนึ่งอาทิตย์เพื่อดูอาการแต่เขาไม่ยอมอยากรีบไปทำงานต่อให้เสร็จพอปรัณทราบเรื่องก็รีบนำทีมแพทย์เข้ามาตรวจทุกอย่างในร่างกายไม่พบอาการร้ายแรงอะไรเลยอนุญาตให้กลับบ้านได้

วันออกโรงพยาบาลวันนั้นหัวหน้าออก

บทที่133ตั้งใจปกปิด

“แกจะปิดยังไง”ปรัณปวดหัว“นี่มันไม่ใช่อย่างอื่นคนทั้งคนนะเว้ยแกจะเอาไปซ้อนที่ไหนมันคงจะค่อนข้างยาก”

เตชิตพูดต่อ“ทางจอร์จฉันจะคอยถามให้แน่ใจอีกรอบถ้าเกิดไม่มีอะไรร้ายแรงฉันจะไม่ห้ามถ้าจินต์อยากกลับมาที่เขตเหนือมีบ้านหลังหนึ่งเหมาะแก่การพักรักษาตัวฉันก็คงจะให้คนคอยดูแลเธอ”