บทที่128อย่าร้องไห้ฉันไม่ดีเอง

จินต์ถูกเขาจับไว้อย่างกะทันหันตกใจจนนิ่งไปสักพักแต่ไม่นานนักความโกรธก็ลุกเป็นไฟอีกครั้งคนที่ทำผิดคือเขาไม่ใช่นัชชาแต่ทำไมเขากลับทำตัวโอหังหยิ่งยโสขนาดนี้นะ?!

“มันเกิดอะไรขึ้นตัวนายเองไม่รู้สำนึกบ้างหรือไง?นายไปทำงานที่เมืองQทำอะไรไว้บ้างล่ะคิดว่านัชชาไม่รู้อะ

บทที่129เขาตามหาคุณมาตลอด

ฝ่ายชายเสียงแหบเขาหักโหมร่างกายติดกันหลายวันประกอบกับอารมณ์ขึ้นลงแปรปรวนตลอดเวลาทำให้เขาดูไม่มีแรงแต่เขากลับฝืนเพื่อคนรักของเขาเพื่ออธิบายให้เธอได้เข้าใจ

มีเพียงตัวเขาเองเท่านั้นที่รู้บทที่ได้ฟังจินต์เผยความจริงออกมาแบบไม่ทันตั้งตัวเขาเสียใจมากนึกถึงสิ่งที่เขาทำไป

บทที่130ความเข้าใจผิดถูกคลี่คลาย

นัชชาเหลือบตามองขึ้นอดที่จะส่ายหน้าไม่ได้น้ำเสียงสะอึกสะอื้น“ฉันไม่รู้…..”

ผู้ชายคนนี้ไม่กล่าวถึงเลยสักคำแม้แต่คำอธิบายเมื่อสักครู่เขาก็ไม่ได้พูดถึงคนที่ดูหยิ่งผยองอย่างเขาเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อเธอขนาดนี้เขาเลือกที่จะปิดบังเธอเพราะไม่อยากให้เธอทุกข์ใจ