บทที่12 คนเลวกลับไปฟ้องก่อน

นัชชาสังเกตเห็นสีหน้าที่ไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆของเขา เมื่อกี้ที่เห็นอาจเป็นเพราะเธอตาลายแล้วคิดไปเอง

เตชิตรู้สึกตกเข้าไปในบางความทรงจำของอดีต เขาไม่ตอบแต่กลับเปลี่ยนเรื่องคุย “พรุ่งนี้ส่งประวัติส่วนตัวของเธอมาให้ฉันทางอีเมลด้วย”

นัชชา “คุณจะเอ

บทที่13 ผู้ชายเกรี้ยวกราด

นัชชา “คุณก็คอยดูว่าฉันจะกล้าหรือไม่กล้า เพราะยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่มีอะไรให้เสียอยู่แล้ว”

“เธอก็แค่ต้องการหย่าใช่มั้ย ก็ได้ ฉันจะยอมหย่าให้” จากนั้นเขาก็หยิบเอกสารบางอย่างออกจากลิ้นชัก แล้วโยนใส่เธอ

พอเธอก้มมองก็เห็นใบหย่า

นัชชาตกใจกับสิ่งที่เห็น

บทที่14 สามีเก่าที่ไร้ยางอาย

กลิ่นคาวเลือดที่ไหลออกจากปาก ความเจ็บทำให้นัชชาอ้าปากอย่างลืมตัว ระหว่างที่ดวิษกำลังคิดที่จะจู่โจมเธอ ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดออก

“ดวิษ ฉันเอาซุป...หางวัวที่คุณชอบมาให้ คุณ.... ว้าย” ปณิตาเห็นภาพที่เกิดขึ้นก็อดร้องตกใจไม่ได้

ข้าวของกระจัดกระจาย ผู้หญ