บทที่ 42

ตอนที่ 42 ลงมือต้มตุ๋นคนใกล้ตัว

สิ่งของในตลาดนี้ ส่วนมากล้วนมีราคาที่ถูกกำหนดไว้ชัดเจน หากมีคนร้องเรียนเรื่องราคาขึ้นมา เช่นนั้นจะต้องขึ้นโรงขึ้นศาล ทว่าผลไม้ของซ่งอิงนี้ไม่ได้มีราคากำหนด

ผลไม้ของบ้านอื่นทั้งเปรี้ยวทั้งฝาด ทว่านางมั่นใจว่าผลไม้ของบ้านตนเป็น ‘ของล้ำค่าหายาก’ รสชาติมีความแตก

บทที่ 43

ตอนที่ 43 อย่าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย / ตอนที่ 44 เงินตำลึงทองเต็มห้อง

บทที่ 43

ตอนที่ 43 อย่าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย

เจียงจื่อชางทิ้งท้ายคำพูดดุดันไว้ แล้วหันขวับเดินจากไป

“ท่านพี่ เจียงจื่อชางผู้นี้เกี่ยวข้องกับภัตตาคารที่พี่ทำงานด้วยหรือ” ซ่งอิงเอ่ยถาม

ภัตตาคารที่ซ่งสวินทำงานอยู่นั้นไม่ถือว่าใหญ่โต แต่ค่อนข้างมีชื่อเสียงในอำเภอเมืองนี้ กิจการดำเนินไปอย่างยอดเยี่ยมที