บทที่ 37

ตอนที่ 37 อย่าไปถือสาคำพูดเด็กๆ

สีหน้าหร่วนซื่อเปลี่ยนแปลงไปมา ทั้งเลื่อมใสทั้งเกรงกลัวต่อ ‘นักพรตลัทธิเต๋า’ ที่กล่าวถึงนั่น

นักพรตลัทธิเต๋าที่น้ำใจงามไยจึงให้คนเขารับปากโดยการสาบานน่ากลัวเช่นนั้นล่ะ คิดไม่ถึงว่าคนสูงส่งล้วนมีอารมณ์เกรี้ยวกราดเหมือนๆ กันทั้งนั้น...

“เลิกพูดๆ อย่าได้เอ่ยถึ

บทที่ 38

ตอนที่ 38 ตกลงไปในขุมนรก

ใบหน้าซ่งจินซานเต็มไปด้วยความปวดใจเช่นกัน แต่เขายังดีกว่าหร่วนซื่อหน่อย “ต่อให้เป็นของที่แพงกว่าทองคำ ก็เป็นสิ่งที่เอาไว้ใช้ ตามใจนางเถอะ”

ใบหน้าดวงนี้ของบุตรสาวเสียโฉมแล้ว ยังไม่รู้ว่าชีวิตครึ่งหลังที่เหลือจะดำเนินไปอย่างไร บัดนี้มีของล้ำค่านี้ก็พอวางใจได้หน่อย

บทที่ 39

ตอนที่ 39 ขึ้นราคา / ตอนที่ 40 ละโมบโลภมากเกินไปแล้ว