บทที่ 33

ตอนที่ 33 ชนะได้ให้เงิน

น้ำเสียงที่ไร้เดียงสาของนางทำให้คนผู้นั้นยิ้มเยาะ “น่าสนใจดีทีเดียว ได้สิ หากเจ้าแพ้แล้วเบี้ยวไม่ให้เงิน ข้าก็จะพังแผงลอยนี้ของเจ้าเสีย! ผลไม้ป่านี่ราคาจินละเท่าใดล่ะ”

“ห้าอีแปะ[1]” ซ่งอิงกล่าวทันควัน

อีกฝ่ายยิ้มทั้งที่โกรธจัด ส่วนชายชราที่อยู่แผงหนังสือจดหมายข้า

บทที่ 34

ตอนที่ 34 ขายหมดแล้ว

รสชาติของผลไม้ป่านี้ดีจริงๆ ด้วย!

โดยทั่วไปแล้วสิ่งที่ออกมาจากต้นผลไม้ป่า แม้มีความหอมหวาน แต่ก็ยังคงเลี่ยงไม่ได้ที่จะออกรสฝาดอยู่ไม่น้อย แต่ลวี่โต้วกั่วที่เพิ่งลิ้มรสเมื่อครู่ ทิ้งความหอมหวานเอาไว้หลังเข้าปาก ช่างเป็นรสชาติที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!

“ทุกท่านแค่ลองลิ้มรสก็จ

บทที่ 35

ตอนที่ 35 แบ่งกำไร / ตอนที่ 36 ใช้เล่ห์เหลี่ยมยกใหญ่