ตอนที่ 464 ไร้ยางอาย

ซ่งอิงเผยสีหน้าแน่วแน่เด็ดขาด ซ่งฝูซานลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าในท้ายที่สุด “เช่นนั้นเจ้าตามข้ามา แล้วรอข้าประเดี๋ยวหนึ่ง...”

ซ่งฝูซานพูดจบ ไม่ขึ้นรถลาของซ่งอิง ต้องการเดินเท้ามุ่งไปข้างหน้าด้วยตัวเองให้ได้

ซ่งอิงก็ไม่รีบร้อนเช่นกัน นางเคลื่อนตามหลังไปอย่างเนิบช้า

ตอนที่ 465 ผีพนันยังมีหน้ามาเลือกด้วยหรือ

ซ่งฝูซานโกรธจนตัวสั่น เป็นตายร้ายดีก็ไม่ยอมขึ้นรถเกวียน

ลู่ข่ายเป็นคนนอก มองเห็นดังกล่าวก็ยังรู้สึกสงสารคนผู้นี้

ผู้ชายที่อายุตั้งสี่สิบกว่าปีแล้ว แต่ถูกเด็กสาวในตระกูลซ่งทำให้โมโหจนพูดไม่ออก อุตส่าห์ไปยืมเงินมาด้วยความยากลำบาก แต่ก็ถูกหลอกเอาไปเสียแล้

ตอนที่ 466 เชื้อเชิญ

หลังเอ่ยถามจบ ลู่ข่ายรู้สึกเสียใจภายหลัง เพราะน้องสาวจากตระกูลซ่งมองดูเหมือนกำลังเยาะหยันเล็กน้อย

“แน่นอนว่าเป็นเพราะคุณชายลู่ดูไม่ใช่คนที่จะ...เข้ากับผู้คนได้ง่าย ต่อให้ถือมีดอยู่ด้านหลัง ก็ไม่ทำให้คนอื่นรู้สึกเหนือความคาดหมายเช่นกัน” ซ่งอิงหัวเราะมาดร้าย

“...” ลู่ข่ายอ้า