ตอนที่ 367 ยากจนนี่

เจียวซื่อถึงกับกระโดดโหยงขึ้นมา รีบดึงมือของบุตรสาวไปจับไว้ ราวกับบุตรสาวนางเป็นซิ่วเหนียงที่เก่งกาจแล้ว

เจียวซื่อลูบรอยด้านบนมืออย่างปวดใจ และส่งเสียง ‘จุ๊ๆ’ ไม่หยุด “เช่นนั้นมือซานยานี่...เกิดรักษาไม่หายจะทำอย่างไรดี”

“ซานยาเริ่มช้าไปหน่อย หากอยากกลายเป็นลักษณะเช่นของคนอื

ตอนที่ 368 ปรมาจารย์ตาบอด

ซานยาทำงานมากมาย อยู่บ้านเย็บปะผ้าไม่น้อย ดังนั้นเรื่องงานเย็บผ้าสำหรับนางกล่าวได้ว่าง่ายดายดุจกินข้าวดื่มน้ำ และเพียงชั่วครู่เดียวก็ปะรอยขาดบนผ้าได้เรียบร้อยแล้วหนึ่งจุด ฝีเข็มแนบชิดเป็นระเบียบ ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง

หนิวต้าลี่ที่มองดูอยู่ถึงกับอิจฉาตาร้อน

นางรู้สึกตกอยู

ตอนที่ 369 จับไว้อยู่หมัด

เหยาซื่อสะใภ้ใหญ่เดิมทีก็ไม่อยากอธิบายให้บุตรชายฟัง แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขที่ตนให้กำเนิดมา จึงกลัวเช่นกันว่าลูกคนนี้จะเข้าใจผิดคิดว่านางเป็นแม่สามีใจร้ายคนหนึ่ง

เวลานี้เองซ่งเสี่ยนจึงได้พยักหน้าเล็กน้อย “ช่วงที่ข้าไม่อยู่ ลำบากเจ้าแล้ว”

คำพูดนี้ เป็นการพ